Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/18929 K.2015/21468

Asıl dava, hizmet tespiti, işçilik alacakları, karşı dava ise maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmda belirtildiği şekilde, hizmet tespiti davasının reddine, işçilik alacakları istemli dava ve karşı davanın tefrikine karar vermiştir.

Hükmün, ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre, ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10 maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; 2.12.2006-18.3.2009 ve 24.9.2009-31.7.2010 döneminde davalı 1038888 nolu iş yerinden ayda 30 gün üzerinden bildirim yapıldığı belirgin bulunan davacının, 22.5.2006-2.12.2006 ve 18.3.2009-24.9.2009 tarihleri arası davalı Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkin davada, Mahkemece, 01.12.2006 tarihli işe giriş bildirgesindeki imzanın davacıya ait olduğu, davacının imzalamak zorunda kaldığı beyanına itibar edilemeyeceğini, sürekli çalıştığı ispat edilemediği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi, belge ve tanık anlatımlarından; davaya konu edilen dönemlerde davalı işyerinin faal olduğu, işyerinin 30.01.2002 tarihinde kapsama alındığı, davacının dağıtım elemanı davalı işyerinin Kurye Net'tin bayisi(acentesi) olduğu, davacı adına 02.12.2006 tarihinde işe başladığına dair imzalı işe giriş bildirgesi verildiği, 18.03.2009 tarihine kadar çalışan davacının 18.03.2009 tarihinde imzalı istafa dilekçesiyle ayrıldığı, tekrar 24.09.2009 tarihinde başlayarak 31.07.2010 tarihine kadar çalıştığı, 18.03.2009 tarihinde çıkış yaptığı ve 24.09.2009 tarihinde başlangıç yaptığı anlaşılan ücret bordrolarının imzalı olduğu, davacının işe giriş bildirgesini ileri tarihli de olsa imzalamak zorunda kaldığını, ücret bordrolarındaki imzaları da kabul ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, 18.03.2009 tarihli istifa dilekçesi, 18.03.2009 tarihinde çıkış yaptığı ve 24.09.2009 tarihinde başlangıç yaptığı anlaşılan ücret bordrolarının imzalı olması ve davacı tarafından imzaların kabul edilmesi karşısında talebe konu 18.03.2009-24.09.2009 tarihler yönünden red kararı isabetli ise de veriliş tarihi 11.12.2009 tarihi olan imzalı ve kaşeli .... işyeri kimlik kartında işe başlangıç tarihi olarak 22.05.2006 tarihi olarak belirtilmesi, davacının işe giriş bildirgesini manevi baskı altında imzaladığı yönündeki beyanı ve davacı ve aynı zamanda bordro tanığı olan ..., ... ve ....'in davacının çalışmalarını doğrulamaları karşısında 22.05.2006 - 02.12.2006 tarihleri yönünden red kararı verilmesi hatalıdır.

Mahkemece, işyeri kimlik kartı ve çalışmayı doğrular nitelikte bordro tanıklarının beyanları dikate alınarak 22.05.2006-02.12.2006 tarihleri arası bildirilmeyen sürelerin tespitine karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.