Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/19745 K.2015/21672

Dava, hizmet tespitine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçeler ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların, aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı işverene ait işyerinde, 2006 Haziran ayında işe başlayıp 13.07.2011 tarihine kadar sürekli çalışmanın tespiti istemli davada; Mahkemece, 01.05.2007-15.07.2011 döneminde bildirilmeyen süreler tespit edilerek, davanın kısmi kabulüne karar verilmiştir.

Davacı talebi dikkate alındığında, reddedilen başlangıçtaki süre yönünden kısmen kabule karar verilmemesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesinde yer alan, “Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmüne aykırı olarak, hizmet sonu olarak dava dilekçesinde, 13.07.2011 tarihi belirtilmesine karşın taleple bağlı kalınmaksızın dönem sonunun 15.07.2011 olarak belirlenmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.