Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/21002 K.2018/6768

Dava, geçirdiği iş kazası sonucu % 30 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalıya, 20.01.1999 tarihinden itibaren sürekli işgöremezlik geliri bağlanması istemine ilişkindir. Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Mahkemece, davacıya 20.01.1999 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik gelirinin bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden. Kurum tarafından davacıya, 19.09.1998 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle, davacının 04.03.2002 tarihinde Kuruma başvurarak 19.09.1998 tarihinde iş kazası geçirdiğini, ancak asıl ve alt işverenin kazayı Kuruma bildirmediğinden tedavisini hastalık olarak yaptırmak zorunda kaldığını belirterek müfettiş incelemesi yapılarak kazanın iş kazası olduğunun tespitini ve sürekli iş göremezlik gelirinin bağlanmasını talep etmiş,

Kurum tarafından 15.03.2005 tarihinde düzenlenen müfettiş inceleme raporu ile kazanın iş kazası olduğu tespit edilmiş ancak Müfettişlikçe kendisinin beyanı alınmak üzere yapılan bildirimlere icabet etmemesi nedeniyle kendisine ulaşılamamış, Kuruma sürekli iş göremezlik gelirinin bağlanması hususunda yaptığı 14.11.2008 tarihli ikinci başvurudan sonra Kurumun 18.09.2012 sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine dair kararla % 30 oranında sürekli iş göremezlik derecesi tespit edilerek dayanak ...

Devlet Hastanesi raporu tarihinin ertesi günü olan 26.05.2010 tarihinden gelir bağlandığı görülmüştür.

Davacı işbu davayla sürekli iş göremezlik gelirinin 20.01.1999 tarihinden itibaren bağlanması gerektiğini talep etmiştir.

Somut olayda davacının her ne kadar 04.03.2002 tarihinde gelir bağlanması hususunda Kuruma başvurusu mevcut ise de, başvurusu nedeniyle yapılan müfettiş incelemesinde müfettişin tebligatlarına cevap vermemesi nedeniyle kendisine ulaşılamamış, beyanı alınamamış, 2002 yılından sonra uzunca bir süre bekledikten sonra ikinci kere Kuruma 14.11.2008 tarihinde başvuruda bulunmuş ve bu süre içerisinde iş kazasının tespiti ve sürekli iş göremezlik geliri bağlanması hususunda dava açmamış olmasıyla durumu kabullenmiş olup dava tarihi itibariyle üzerinden çok uzun bir süre geçtikten sonra 20.01.1999 tarihi itibariyle gelir bağlanması yönündeki bu talebine geçerlilik tanınamaz.

Davacının ikinci kere Kuruma başvuru tarihi olan 14.11.2008 tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Yasanın “Zamanaşımı, hakkın düşmesi ve avans” başlıklı 97. maddesinde yer alan, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar.

Kuruma müracaat etmemenin haklı bir sebebe dayandığını genel hükümlere göre ispat edenler hakkında, yukarıdaki hükümler uygulanmaz...." hükmü karşısında davacı geriye dönük 5 yıllık süre için gelir talbinde bulunabilirse de, yasanın yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihi öncesine gidilemeyeceğinden sürekli iş göremezlik gelirinin 01.10.2008 tarihinden itibaren bağlanması gerektiğinin tespiti yönünde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.