Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/22046 K.2017/3895

Davacı; 01.09.1987–14.04.2011 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ–Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddi yönünde hüküm kurulmuştur.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçici 7. maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanunun 2, 3, 6, 9 ve 10. maddeleridir.

2926 sayılı Kanunun 2. maddesinde, Kanunla veya kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdiyle bağlı olmaksızın, 3. maddenin (b) bendinde tanımlanan tarımsal faaliyette bulunanların Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılacakları belirtilmiştir.

Anılan Kanunun 3. maddesinin (b) bendinde "Tarımsal faaliyette bulunanlar: kendi mülkünde, ortaklık veya kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde, kamuya mahsus mahallerde ekim dikim, bakım, üretim, yetiştirme ve ıslah yollarıyla veya doğrudan doğruya tabiattan istifade etmek suretiyle bitki, orman, hayvan ve su ürünlerinin üretimini, avlanmasını, avcılar ve yetiştiriciler tarafından muhafazasını, taşınmasını sağlayanlar veya bu ürünlerden sair bir şekilde faydalanmak suretiyle kendi adına ve hesabına faaliyette bulunanlar" olarak tanımlanmış, 5. maddesinde, sigortalı olmanın zorunlu olduğu,

sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceği ve kaçınılamayacağı, 6. maddesinde ise, diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışanların, çalışmaya başladıkları tarihten bir gün önce, sigortalılıklarının sona ereceği hüküm altına alınmıştır. Ayrıca aynı Kanunun 9. maddesi Kuruma re'sen tescil yükümlülüğü yüklemiştir.

Anılan Kanunun 10. maddesine göre ise, kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile, diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifleri ve birliklerinin T. Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir.

01.02.1987 günü itibarıyla davalı Kurum tarafından resen tescili yapılarak 2926 sayılı Kanuna tabi sigortalı olan davacının, 01.09.1987 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasaya tabi çalışmaya başlaması sebebiyle 31.08.1987 tarihi itibariyle Tarım Bağ-Kur sigortalılığının durdurulduğu, ...

Ziraat Odasına 14.04.2011 tarihi itibariyle kaydının olduğu, bu nedenle 31.08.1987 itibariyle durdurulan sigortalılığının yeniden başlatıldığı, 23.06.1997-26.06.2006 tarihleri arasında prim ödemelerinin olduğu, 2006 yılında davacı adına kadastro ile birden çok gayrimenkul tespiti yapıldığı, anlaşılmakta olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem 01.09.1987–14.04.2011 tarihleri arasındaki süreyi içermektedir.

Prim ödemenin başlı başına zorunlu sigortalılık için yeterli olmadığı nazara alınarak, anılan yasal düzenlemeler çerçevesinde davacının tarımsal faaliyetinin ve bu bağlamda sigortalılık şartlarının bulunmadığının belirlenmesi halinde, davacının düzenli prim ödemesini yaparak sigortalılık iradesini ortaya koyduğu, bu nedenle yatırılan primlerin ilk ödemeyi takip eden ay başından itibaren ay be ay karşıladığı sürenin isteğe bağlı sigortalılık süresi olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.