Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/22959 K.2016/1252

Davacı ... adına Av. ... ve davalılar 1-... Başkanlığı adına Av. ... 2-... 3-... 4-... 5-... adlarına Av. ... arasındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 29.12.2014 günlü ve 2005/401-2014/626 sayılı hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosya içeriğinden, müştereken düzenledikleri 17.09.2015 günlü dilekçe ile temyiz yoluna başvuran kurum haricindeki her bir davalı yönünden ayrı ayrı temyiz başvuru harcı ve nispi temyiz harcı yerine, yalnız bir davalı için harç ödendiği anlaşılmaktadır.

Davalıların arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaması nedeniyle hükmü temyiz eden her bir davalı adına ayrı ayrı temyiz başvuru harcı ve nispi temyiz harcı yatırılması gerekirken tek bir temyiz harcı yatırılmak suretiyle eksik yatırıldığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.

Temyiz harç ve giderlerinin ödenmemiş veya eksik ödenmiş olduğunun sonradan anlaşılması durumunda, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde ödenmesi veya eksikliğin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak, temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Ayrı ayrı temyiz ve temyiz başvuru harcı ve temyiz masraflarının süresinde ödenmesi durumunda, temyiz incelemesi için dosya dairemize gönderilmeli; ödenmemesi durumunda ise, daha önce ödenmiş olan harcın hangi davalılar yönünden ödendiği sorularak, diğer davalı/davalılar yönünden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi gereğince temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.