KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2015/22977 E., 2016/2706 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mart 2016
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
417 kelime·2 dk okuma
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının REDDİNE;
2-Dava; geçirdiği iş kazası sonucu sürekli işgöremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemelerden oluşan Kurum zararının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı işveren ve eylemlerinden sorumu olduğu vinç operatörünün toplam %80 kusuruna göre rücu alacağı belirlenmiş, taleple bağlı kalınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı Kurumun dava dilekçesinde kusur ve miktar bakımından fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 14.208,17 TL'nin tahsilini talep ettiği, ancak tedavi giderine ilişkin toplam Kurum zararını sehven (geçici iş göremezlik ödeneği ile toplamak suretiyle) 5.029,45 TL olarak beyan ettiği anlaşılmışsa da, tedavi giderinin 2.443,19 TL olduğu yargılama aşamasında tespit edilmiştir.
(Dava dilekçesi ve eklerinde davacının talep sonucunu %20 kusur karşılığına hasrettiğine dair bir beyan ve tespite rastlanmamıştır.) Bu durumda, Mahkemece, davacının talebi kusur içinde kaldığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu kısmen kabul kararı verildiği anlaşılmıştır.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2015/22977, K. 2016/2706, 8 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama