Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/23047 K.2016/3366

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davanın Yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 80. maddesi hükmünün, 08.12.1993 tarihinde yürürlüğe giren 3917 sayılı Kanunla değiştirilmesinden önceki dönemde; prim alacağı ve gecikme zamları yönünden Kurumun alacağı Borçlar Kanunu 125. maddesi uyarınca 10 yıllık zamanaşımı süresine tabidir.

506 sayılı Kanunun 80. maddesinde 3917 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür. 6183 sayılı Kanunun madde 102 ve devamı maddeleri uyarınca zamanaşımı süresi 5 yıl olup, zamanaşımı süresinin başlangıcı, alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını izleyen yılbaşı olarak belirlenmiştir.

06.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5198 sayılı Kanun ile bu konuda yeniden bir düzenleme yapılmış, Kurumun süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanunun 51. maddesi ile birlikte 102. maddesinin uygulanmayacağı hükme bağlanarak 3917 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 10 yıllık zamanaşımı dönemine geri dönülmüştür.

Davacı vekili, Kurum tarafından düzenlenerek davacıya tebliğ edilen asıl borçlu .....’nin 2000/6-2002/7 arası aylarına ait işsizlik sigortası primi borcuna ilişkin, asıl borçlu ....’nin ise 2002/8-2004/7 arası aylarına ait işsizlik sigortası primi borcuna ilişkin ödeme emirlerinin zamanaşımına uğramış olması sebebiyle iptalini talep etmiş olup, Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu ödeme emirleri için 5 yıllık zamanaşımının geçerli olduğu ve zamanaşımının 01.01.2010 tarihinde dolduğu gerekçesiyle ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

Davacıdan talep edilen 2000/6-2004/6 arası aylara (2004/6. ay dahil) ait işsizlik sigortası primi borçları, 5 yıllık zamanaşımına tâbi olup, belirtilen dönemler hakkındaki ödeme emrinin zamanaşımı nedeniyle iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak 06.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5198 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile bu tarihten itibaren 10 yıllık zamanaşımının geçerli olacağı düzenlendiğinden, zamanaşımının 2004/7. aydan itibaren 10 yıl olarak uygulanması gerektiğinin ve somut olayda 2004/11759 takip nolu ödeme emri ile talep edilen 2004/7. aya ait borç yönünden davacıya ödeme emrinin tebliğ edildiği tarih itibariyle 10 yıllık zamanaşımının gerçekleşmediğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Mahkemece, zamanaşımına uğramayan 2004/7. aya ait bu borç bakımından, 506 sayılı Kanunun 80. ve 6183 sayılı Kanunun 35. maddeleri gereğince davacının şirketin üst düzey yöneticisi ve kanuni temsilcisi olup olmadığı ve borçtan sorumluluğu bulunup bulunmadığı yönünde gerekli irdeleme yapılarak, sonucuna göre bir karar verilmelidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.