Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/2837 K.2016/7288

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Mahkemece, davacı avukatının temyiz talebinin kesinlik nedeniyle reddine ilişkin ek karar verildiği anlaşılmaktadır.21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2014 yılı için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi delaletiyle uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.890,00 TL olarak değiştirmiştir.

Temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde, alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde, alacağın tamamının gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise, kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, meslek hastalığı sebebiyle sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri olan 9.296,22 TL., kesinlik sınırının üzerinde olup, kesinlik nedeniyle temyiz talebinin reddine dair 31.01.2014 tarihli ek kararın BOZULMASINA;

2-)İşin esasına ilişkin temyiz incelemesine gelince;