Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/4091 K.2015/7264

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar aleyhine açılan davanın kabulüne, davacının davalı işyerinde 1.11.1982–01.03.1988 tarihleri arasında sürekli olarak asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... Başkanlığı ile, davalı işveren vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü, aşağıdaki karar tespit edildi:

1-Dosya kapsamına göre, mahkemece davacının, davalının 2985 nolu işyerinde 1.11.1982 ile 01.03.1988 tarihleri arasında asgari ücretle sürekli çalışmasına sürekli calışmasına karar vermiştir

2-506 sayılı Kanunun 60/G maddesinde; “bu maddenin uygulanmasında. 18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tâbi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak, bu tarihten önceki süreler için ödenen Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir” hükmü öngörülmüştür.

Maddedeki “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tâbi olanlar” sözcüklerinin, sigortalılar yararına bir yorumla, tâbi olması gerekenleri de kapsadığının kabulü gerekir. Öte yandan davacının, aynı Kanunun geçici 54. maddesi kapsamında 01.04.1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescili bulunmadığı da belirgindir.

Bu nedenle, 03.06.1965 doğumlu olan davacı yönünden sigortalılık başlangıç tarihinin, anılan maddeler uyarınca 18 yaşını doldurduğu 03.06.1983 olarak kabulü gerektiği, hususunun hükümde gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Ayrıca davacı adına, davalı işyerinde 1982/20 gün, 1983/150 gün,1984/174 gün, 1985/158 gün, 1986/50 gün, 1987/120gün, 1988/30 gün bildirimlerin olduğu da yine dosyadaki ... kayıtlarından anlaşılmaktadır. kısmi bildirimlerinin mevcut olmasına rağmen, bildirim yapılan sürelerin tespitinde hukuki yarar bulunmamaktadır.

Bu durumda, davacının, bildirilen bu sürelerin, dışlanması gerekirken, davanın tamamen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.