Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/517 K.2015/10233

Dava, 2926 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun'un 4b/4. maddesi kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ile 6111 sayılı Kanunun yapılandırma hükümlerinden yararlandırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen karar kesinleştiğinden, kısmen konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına, kısmen reddine, 6111 sayılı Kanundan yararlanma hakkının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Sigortalılığa dair talebin, ilk kesinti tarihinden itibaren olduğu, yargılama aşamasında davalı Kurum tarafından davacının 01.8.1994 tarihinden 30.3.2006 tarihine kadar sigortalı olarak kabul edildiği, bu durumda sigortalılık süresine dair talebin anılan dönem yönünden konusuz kaldığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438’inci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.