KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2015/5590 E., 2015/9394 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Dava, 2926 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun'un 4,b/4. maddesi kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ile 6111 sayılı Kanun kapsamında prim borçlarının yapılandırılmasından yararlandırılması ve yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma üzerine, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yargılama sonunda, mahkemenin davanın esasına dair kabulünde bir isabetsizlik yok ise de; vekalet ücreti dahil yargılama giderlerinin kural olarak davada haksız çıkan, yani aleyhine hüküm verilen tarafa yükletileceğine dair HMK’nın 326/1. maddesi ile, davanın konusuz kalması halinde davanın açıldığı zaman hangi taraf haksız ise o tarafın yargılama giderine mahkum edileceği hususu gözetilmeksizin, davacı tarafın, sigortalılık tespit talebi hakkında davanın açıldığı tarihte haklı bulunduğu, kısmen de olsa reddedilen bir talep bulunmadığı, böylece aleyhine vekalet ücreti ile yargılama gideri hükmedilmemesi gerektiği gözetilmeksizin karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.
Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı,6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi kapsamında düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2015/5590, K. 2015/9394, 12 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama