Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/7154 K.2015/10951

Davacı, yersiz sağlık gideri nedeni ile davalı Kurum tarafından tahakkuk ettirilen borç işleminin iptalini ve borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda.

5510 sayılı Kanunun 96/b maddesine istinaden Kurumun, davacıdan sağlık harcamalarını isteyebileceği kabul edilerek, Kurumun öğrenme tarihinden 03.11.2011 tarihinden geriye doğru 5 yıllık süreçte hesaplanan yersiz sağlık gideri olarak 10.151,50 TL hesaplama yapan bilirkişi raporunun esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, davanın niteliği gereği, borçlu olunmayan kısmın tespiti gerekirken, borçlu olunan kısmın tespit edilmesi ve Kurumun yersiz sağlık giderine ilişkin 14.616,23 TL asıl,

7,00 TL tebligat ve 5.023,03 TL işlemiş faiz tutarı olmak üzere toplam 19.653,66 TL’lik borç tutarı için düzenlenen 16.05.2012 tarih ve 9080581 sayılı işlemin tamamen iptali niteliğinde hüküm kurulması, infazda şüphe ve tereddüt uyandıracak nitelikte olup, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Kanunun temyize dair hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.