Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/805 K.2016/5086

Davacı, 2002-2013 yılları arasında haksız olarak kesilen ve iadesi yapılmayan sosyal güvenlik destek primlerinin ve ödenmeyen faizlerinin, yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davanın yasal dayanağı 1479 Sayılı Kanunun Ek 20. maddesi olup,...Vergi Dairesi Müdürlüğü’nden davacı ile ilgili gönderilen 09.10.2014 tarihli yazıda, davacının vergi mükellefiyetinin 11.11.2002 tarihinde sona erdiğinin ve bu tarihten sonra herhangi bir vergi mükellefiyet kaydına rastlanmadığının bildirilmiş olduğu ve dosya kapsamından da davacının bu tarihten sonra Bağ-Kur sigortalılığını gerektirir ticari faaliyetinin olduğunu gösterir bir delil bulunmadığı gözetilerek,

davacının Bağ-Kur kaydının 11.11.2002 tarihi itibariyle sona erdiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ise de, Mahkemece hükümde, Kurum tarafından davacıdan haksız kesilen ve “2002/12.” aya ait Sosyal Güvenlik Destek prim kesintilerinin iadesi yerine, maddi hataya dayalı olarak ,“2012/12.” aya ait prim kesintilerinin iadesine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.