Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/8361 K.2015/20176

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurum, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelirden oluşan Kurum zararının asıl ve birleşen davada şimdilik 8.261,28TL’sının 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddelerine istinaden tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davaya konu kazanın meydana gelmesinde davalıların %70, sigortalının %30 kusurlu olduğuna dair kanaat bildiren rapor ile 506 sayılı Yasanın 10. maddesinde yer alan koşullar tartışılarak, sigortalının müterafik kusurunun Borçlar Kanunu'nun 43. ve 44. maddeleri uyarınca % 50’sinden aşağı olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle davalıların % 85 sorumlu olduğu gözetilerek asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu eksik kurum alacağına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.