Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2015/8514 K.2015/10259

Dava, 2926 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun'un 4,b/4. maddesi kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, bozma üzerine, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Talebin 01.02.1988-20.4.2011 dönemine dair olan davada verilen ilk kararın kabul yönünde olduğu, Dairemizin 2012/ 6606-2013/ 2687 sayılı bozma ilamı ile araştırmaya yönelik olarak bozulduğu, bozma üzerine verilen ikinci kararın, davacı adına yapılan 28.02.1992 tarihli prim ödemesi sebebiyle kısmen kabul ile 01.3.1992-31.12.1992 dönemi hakkında verildiği, bu kez tarafların temyizi üzerine ikinci kez Dairemizin 2014/ 21693 – 26029 sayılı ilamı ile yine araştırmaya yönelik olarak bozulduğu, sonrasında mahkemece, yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmakta ise de;

Dairemizin ikinci bozmasına yanlış anlam verildiği, mahkemenin ikinci kararında hükme esas alınan prim ödemesi dışında, 2926 sayılı Yasaya tabi sigortalılık iradesini ortaya koyacak herhangi bir başvurusu, prim ödemesi, tescili, ürün satışı veya bu satışlardan yapılan prim tevkifatı bulunup bulunmadığı hususları ... Birlik, Tekel ve Şeker Fabrikaları da dahil ayrıntılı olarak ve ilgili merciiler nezdinde ayrı ayrı araştırılmak suretiyle belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekli olup, bu kapsamda bir delil elde edilemezse önceki karar gibi karar verilmesi gerektiği gözetilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.