KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2015/8984 E., 2015/9010 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı ve davalı taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava, hukuki nitelikçe; dava dışı işveren ...Bilgisayar AŞ’nin, süresinde ödenmeyen 2011/11-12 ve 2012/1-4. ayları arasına ait prim ve gecikme zammı borcu nedeniyle şirket yönetim Kurulu üyesi olan davacıdan üst düzey yönetici sıfatıyla tahsili için, 5510 sayılı Kanun'un 88/20. maddesi kapsamında tebliğ edilen 2012/14534 takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
Mahkemece, davacının yönetim kurulu üyeliğinden istifa ettiği tarih de dikkate alınarak istemin kısmen kabulüne karar verilmesi isabetli ise de, reddedilen 2011/11-12 ve 2012/1. aylara ilişkin borç miktarı gösterilirken dosya kapsamında mevcut başka ödeme emrindeki miktarlara yer verilmesi, reddedilen kısım yönünden 6183 sayılı Kanunun 58’inci maddesi gereğince davalı Kurum lehine asıl alacağın %10’u oranında haksız çıkma tazminatına hükmedilmesi gerekirken yanlış ifade ile "davacı yararına" "icra inkâr tazminatına" hükmedildiğinin belirtilmesi ve ayrıca tazminat miktarının da yanlış hesaplanması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2015/8984, K. 2015/9010, 7 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama