KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2015/923 E., 2015/10734 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
429 kelime·2 dk okuma
Dava, aksi Kurum işleminin iptali ile 18 yaşın ikmal edildiği... giriş olan 01.04.1982 tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti ve tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemlerine ilişkindir.
Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Yaşlılık aylığı tahsis işlemlerinin, 5510 sayılı Yasanın 4/I-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine yönelik istemin reddine ilişkin Mahkeme kararı isabetli değildir.
29.09.2006 tarihli borçlanma başvurusu üzerine, 26.03.2014 tarihinde 5510 sayılı Yasanın 4/I-a maddesi kapsamında yapılan ödeme ile 5357 gün borçlanan, 10.04.1964 doğumlu davacının, yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine dair verilen Mahkeme kararı yerinde ise de; yurt içinde sigortalı kayıt ve tescili bulunmayan davacı bakımından, davalı Kurumca borçlanılacak sosyal güvenlik kuruluşu yönünden bir uyuşmazlık çıkarılmadığı gibi.
3201 sayılı Yasa kapsamındaki borçlanma işlemlerinin 29.09.2006 tarihli borçlanma başvurusu üzerine ikmal edilmiş olması karşısında, 08.05.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5754 sayılı Yasa ile eklenen 3201 sayılı Yasanın geçici 7’inci madde hükmü gereği, davaya konu borçlanma ile kazanılan sigortalılığın 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca, düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2015/923, K. 2015/10734, 2 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama