Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/15063 K.2019/1358

Dava, işgöremezlik oranın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu somut olayda; 09.03.2008 tarihinde meydana gelen ateşli silah yaralanması sonucu ... Araştırma Hastanesinin 20.11.2008 tarihli vucut Fonksiyon kaybının % 67 olduğu yönünde rapor alındığı, Yüksek Sağlık Kurulunca talebin incelenerek reddedildiği, mahkemece en son Adli Tıp Kurumu Genel Kurulumdan alınan 21.04.2016 tarihli raporda, ... hakkında düzenlenmiş adli ve tıbbi belgelerde bildirilen veriler Genel Kurulca tekrar değerlendirildiğinde;

Şerif Ali oğlu 1970 doğumlu ....'in 09.03.2008 tarihinde geçirdiği ateşli silah yaralanması sonucu meydana geldiği bildirilen arızası nedeniyle; Meslekte kazanma gücü kaybının % 67,0 olduğu ancak bu tarihte yürürlükte olan 85/9529 karar sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri Ek-1 bölüm kapsamında çalışma gücünün 2/3 ünü kaybetmediği, malul sayılamayacağı,

11/10/2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit işlemleri Yönetmeliğinden hükümleri kapsamında çalışma gücünün % 60'nı kaybetmediği, malul sayılamayacağı,

Çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı kavramlarının farklı kavramlar oldukları farklı tüzük ve yönetmeliklerin farklı bölümlerinde değerlendirildikleri aralarında bağlantı bulunmadığı şeklinde rapor tanzim edildiği, anılan rapor uyarınca da davanın reddine karar verilmiş ise de; maluliyet oranın tespitinde Adli Tıp Genel kurulunca 2013 tarihli Yönetmelik hükümlerinin irdelenmeden karar verilmesi isabetizdir.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davacının 29.08.2008 tarihinde maluliyet aylığı için tahsis talebinde bulunduğu, gerek Kurum sağlık müdürlüğü ve gerekse de Yüksek Sağlık Kurulu tarafından maluliyetinin bulunmadığının belirtildiği, yargılama aşamasında Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp Genel Kurulundan alınan raporlarda da davacının 11.10.2008 tarihli ve 27021 sayılı Resmî Gazetemde yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde malul sayılamayacağına karar verilmesi sonucu, mahkemece davanın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de, söz konusu hüküm eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Sigortalı sayılanlar ve bunların bakmakla yükümlü oldukları veya hak sahibi çocuklarının çalışma gücü veya meslekte kazanma gücü kayıp oranlarının tespitine ilişkin, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği 01.10.2008 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 11.10.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlandığı.

Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği ise 01.09.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 03.08.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği belirgin olmakla, her ne kadar en son Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’ndan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmiş ise de, söz konusu 21.04.2016 tarihli raporda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunca 01.09.2013 tarihli Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği dikkate alınmadığı,

Mahkemece, Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde davacının maluliyetinin bulunup bulunmadığı yönünde Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan, 01.09.2013 tarihli Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmelik irdelenerek rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Mahkemenin, yukarıda belirtilen eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.