Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/265 K.2017/1856

Dava, yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti ile yersiz tahsil edilen primlerin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.09.1984-14.09.1992 arası 8 yıl 14 gün (2.894 gün) Emekli Sandığı hizmeti, anılan süreye ilişkin 1 yıl (360 gün) fiili hizmet süresi zammı, 01.01.1993-30.12.1993 arası 360 gün 4/a çalışması, 01.01.1994-20.03.2013 arası 19 yıl 2 ay 20 gün (6920 gün) 4/b sigortalılığı olmak üzere toplam 10.534 prim gün sayısı bulunan 20.03.1964 doğumlu davacıya, 07.01.2013 günlü tahsis başvurusu üzerine 48 yaşın ikmal edildiği tarih olan 20.03.2014 itibarıyla 4/b’den yaşlılık aylığı bağlanmıştır.

İş bu davayla davacı, yaşlılık aylığı bağlanmasında 47 yaşın ikmali gözetilerek 01.04.2013 tarihi itibarıyla yaşlılık aylığı bağlanmasını istemiş; Mahkemece, tahsis şartlarını düzenleyen 1479 sayılı Yasanın geçici 10. madde hükmü kapsamında 01.06.2002 tarihi itibarıyla primi ödenmiş gün sayısı 18 yıl 9 ay alınıp 47 yaşa tabi kılınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmü eksik incelemeye dayalıdır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 1479 sayılı Yasanın tahsis şartlarında kademeli geçişi düzenleyen geçici 10. maddesinin ikinci fıkra hükmü kapsamında davacının; 01.09.1984-14.09.1992 arası 8 yıl 14 gün(2.894 gün) Emekli Sandığı, 1 yıl (360 gün) fiili hizmet süresi zammı, 01.01.1993-30.12.1993 arası 360 gün 4/a ve 01.01.1994-01.06.2002 arası 8 yıl 5 ay (3030 gün) 4/b sigortalılığı olmak üzere toplam 18 yıl 5 ay 14 prim gün (6644 gün) sayısı olup, 25 tam yılın dolmasına 6 yıl 6 ay 16 gün bulunması nedeniyle, 1479 sayılı Yasanın geçici 10.maddesinin ikinci fıkrasının e alt bendi uyarına 48 yaşa tabi olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.