KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2016/5474 E., 2019/1081 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2019
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Dava, .... Rant sigortasına giriş tarihinin ....’de sigorta başlangıç tarihi olarak kabul edilmesi ve yaşlılık aylığı tahsisine karar verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Mahkemece davacının ....
Rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıç tarihi olarak kabul edilmesi ve yaşlılık aylığı tahsisine karar verilmesi istemlerine ilişkin açtığı ilk davanın yargılaması sürerken, davacı avukatının talebine istinaden, sigorta başlangıç tarihinin belirlenmesi istemine yönelik talebin tefriki ile ayrı bir esasa kaydedilmesine karar verildiği, eldeki davada sigorta başlangıç tarihinin belirlenmesi istemine yönelik talebin kabulüne ilişkin verilen kararın kesinleşmesi üzerine,
davanın kabulü ile davacının 18/08/2013 tarihli tahsis talebine istinaden 01/09/2013 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğine karar verilerek, esasen ilk davada beraberce görülmesi mümkün olan bu taleplerin tefrik edilmesi nedeniyle, davalı Kurum aleyhine vekâlet ücreti tayini usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2016/5474, K. 2019/1081, 12 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama