Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/7396 K.2018/9745

... adına Av. ... ile 1- ... 2- ... 3- ... 4- ... Oğulları İnş. Tarım Ürün. Hayv. Nak. Taş. Otom. San. ve Tic. Ltd. Şti. adlarına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 10.02.2016 günlü ve 2014/359-2016/145 sayılı hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ..., ... ile ... Oğulları İnş. Tarım Ürün. Hayv. Nak. Taş. Otom. San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Eldeki dosyada, hakkında aleyhine hüküm kurulan davalı ...’a gıyabi hükmün tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”.

Yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır.

İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” 6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.