KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2016/9377 E., 2018/9562 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Kasım 2018
Karar Metni
495 kelime·2 dk okuma
........
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde asıl ve birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalılardan........ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
Dava, 08.12.2006 tarihinde, davalı iş yerinde geçirdiği iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünü %13 oranında kaybeden sigortalıya bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masrafından oluşan kurum zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 10. ve 26. maddeleridir.
Mahkemece, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu hükme dayanak kılınmak suretiyle, asıl ve birleşen davalar yönünden davanın kısmen kabulüne, dava konusu iş kazasının meydana gelmesinde, davalı................%30 kusurlu olduğu ve kazalı........%40 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek, toplamda %60 kusur karşılığı alacak tutarının, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, kaza anında sigortalının işe giriş bildirgesinin verilmemiş olması nedeniyle, 506 sayılı Kanunun 10. maddesinin uygulanması suretiyle, kazalı işçinin çalıştığı alt işveren .............. % 80 kusur karşılığı alacak tutarından sorumlu olduğu kabul edilerek,
fark gelir ve ödemeler yönünden hesaplanan tutarın davalı ........’nden alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verildiği anlaşılmaktadır.
Dosya kapsamına göre; aralarında asıl işverenlik-alt işverenlik ilişkisinin olduğu sabit olan davalılar yönünden, 506 sayılı Yasanın 10. maddesi uygulanması suretiyle, toplamda %60 kusur oranına, kazalının kusurunun yarısının eklenmesi suretiyle, %80 kusur üzerinden müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları kabul edilerek, asıl ve birleşen dava yönünden davanın kabulü ile, ıslah ile talep edilen %60 kusur karşılığı alacak tutarına hükmedilmesi gerekirken, asıl ve birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulü ile; davalıların %60 kusur karşılığı müşterek ve müteselsil sorumlulukları ile,
talep edilen tutar aşılmak suretiyle, 506 sayılı Kanunun 10. maddesi uygulamasının sadece davalılardan alt işveren ........ yönünden mevcudiyeti kabul edilerek, fark gelir ve ödemelerden sorumluluğuna hükmedilmesi isabetsiz olmuştur.
Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. Maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzelterek onanmalıdır.
.......
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2016/9377, K. 2018/9562, 19 Kasım 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama