Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/957 K.2018/2496

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, 2.805,70 TL kurumun rücu alacağının bir kısım davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı kuruma verilmesine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurum, 2.805,70 TL kurumun rücu alacağının onay ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Rücu davalarında faiz başlangıcı, gelirler yönünden gelir bağlama kararının Kurumun yetkili organınca onaylandığı tarih, geçici iş göremezlik ödeneği yönünden ödeme tarihi, tedavi giderleri için sarf tarihidir.

Mahkemece, 2.805,70 TL kurumun rücu alacağının bir kısım davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı kuruma verilmesine karar verilmiştir. Mahkemece, onay ve ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline şeklinde karar verilmesi gerekirken, kurum lehine faize hükmedilmeksizin 2.805,70 TL kurumun rücu alacağının tahsiline karar verilmiştir. Faiz talebi gözetilmeksizin kurum aleyhine bu şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.