Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/1367 K.2017/2978

Dava, ... sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Ankara 2.İş Mahkemesi'nin 2015/178 Esas 2015/746 Karar sayılı "Yurt dışında Türk Vatandaşlığı döneminde geçen sürelerin 3201 sayılı Yasa uyarınca borçlanabileceği ve ... sigortasına girişin Türkiye'de sigorta başlangıcı olarak tespiti" istemine ilişkin olarak görülen davanın yargılama süreci içerisinde 9.7.2015 günlü celsedeki , esasen tefriki gerektirir bir hal bulunmadığı halde iş bu davaya konu yapılan "sigorta başlangıcına" dair davacı istemin tefrik edilerek eldeki inceleme konusu davaya konu edilmiş olması;

giderek yukarıda belirtilen ve kesinleşen asıl dava ile de davacı sigortalı vekili yararına 9.7.2015 günlü kararla ücreti vekalete hükmedilmiş olması karşısında, davada haksız çıktığından bahisle davalı Kurum aleyhine yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3- Türkiye Cumhuriyeti ile Alman Devleti arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin konuya ilişkin 29’uncu maddesinin 4’üncü fıkrası hükmü uyarınca, ... sigortasına giriş olan 31.1.1986 tarihinin; davacının, Türkiye’de 3.8.2012 tarihinde başlayan 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamındaki çalışması ve bu kapsamda 3201 sayılı Yasaya göre yaptığı borçlanma dikkate alınarak, 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında öngörülen sigortalılığa giriş niteliğinde olmasına göre, 4/1-a maddesi kapsamında sigorta başlangıcına karar verilmesi gerekirken verilmemesi hatalıdır.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.