Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/1664 K.2017/4434

Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin 12.09.1987 olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Dava, 10.09.1987 tarihinin, davacının sigortalılık başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.506 sayılı Kanunun 60. maddesinin (G) fıkrasında; bu maddenin uygulanmasında.

18 yaşından önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresinin, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edileceği, ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinin, prim ödeme gün sayılarının hesabına dâhil edileceği yönünde hüküm öngörülmüş olup, düzenlemedeki “malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanlar” ibarelerinin, sigortalılar yararına bir yorumla, tabi olması gerekenleri de kapsadığının kabulü gerekmektedir.

Diğer taraftan, anılan Kanunun geçici 54. maddesinde, 01.04.1981 tarihinden önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescil edilmiş olanlar hakkında 60. maddenin (G) fıkrası hükmünün uygulanmayacağı belirtilmiştir.

İnceleme konusu davada; 24.04.1972 doğumlu olan davacının, söz konusu geçici 54. madde kapsamında 01.04.1981 gününden önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescilinin bulunmadığı belirgin olmakla, dava konusu yapılan ve 18 yaşın doldurulduğu 24.04.1990 tarihinden öncesine ait olan (1) günlük hizmetin yalnızca prim ödeme gün sayısına dâhil edilip, sigortalılık başlangıcı olarak 18 yaşın doldurulduğu tarihin benimsenmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, yukarıdaki düzenlemeler göz ardı edilerek istemin aynen kabulü yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.