Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/2872 K.2017/6256

Dava, davacının hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/8 maddeleri olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 01.04.2001 yılından dava tarihi olan 24.03.2014 tarihine kadar 2013 yılındaki sigortalı gösterilen süre dışında 506 sayılı Kanuna tabi asgari ücret üzerinden çalıştığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, 01/03/2002 - 23/03/2010, 01/06/2010 - 31/08/2012, 01/12/2012 - 15/09/2013 tarihleri arasında davalı işyerinde günün asgari ücreti üzerinden, çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosya kapsamında bulunan davacıya ait sigorta kayıtları incelendiğinde; davacı adına davalı işyerinden işe giriş bildirgesi verilmediği, davacının 19.09.2012 tarihinden 06.11.2012 tarihine kadar 2926 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olduğu, 16.09.2013 - 31.12.2013 tarihleri arasında ise ... sicil no.lu dava dışı işyerinden sigortalı gösterildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacıya ait 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık süresi ve dava dışı işyerinden yapılan bildirimler dışlanarak, dinlenen tanık beyanları ve davalı işverene ait karar defterlerindeki davacının çalışmasına ait kayıtlar dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosyadan alınan bilirkişi raporunda; davacıya ait 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalılık süresi ve dava dışı işyerinden yapılan bildirimler dışlanarak, muhtar olan tanık İskender Böget’in 2010 yılında 1 yıl çalışmadığına dair beyanı dikkate alınarak 2010 yılını da dışlayarak, davacının davalı işyerindeki çalışma süresine ilişkin tespit yapıldığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki 01.06.2010 tarihli karar defterinde; davacının çalışma süresi 01.06.2010 - 01.06.2011, 28.05.2009 tarihli karar defterinde; 25.05.2009 - 25.05.2010 tarihleri arası olarak belirlenmiştir.

Mahkemece, köy karar defterleri tümüyle celp edilip; kabule konu sürelerin dayanağı belirlenip bu kapsamda tanık olarak dinlenilen muhtar...’in 2010 yılında 1 yıl çalışmadığına dair beyanı, karar defteri ve kabule konu süreler arasındaki çelişki giderilmeli, davacının davalı işyerindeki çalışma kayıtları da celp edilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme, araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S.A.