Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/3436 K.2019/7241

Dava, ölüm aylığını kesen kurum işleminin iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı avukatınca istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davacı avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı, 07.12.2011 tarihinde vefat eden eşi üzerinden 506 sayılı Yasa kapsamında ve 12.05.2003 tarihinde vefat eden babası üzerinden 1479 sayılı Yasa kapsamında ayrı ayrı ölüm aylığı alırken, babası üzerinden bağlanan ölüm aylığını kesen kurum işleminin iptalini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili, kurum işlemi yerinde olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın Kabulü ile söz konusu kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Hak sahipliği sıfatının kazanıldığı tarih dikkate alındığında, 5510 sayılı Yasa’nın 54. maddesi gereğince iki ayrı ölüm aylığı alınmasının mümkün olmadığı, dosya kapsamına sunulan emsal Yargıtay içtihatlarının, hak sahipliğinin kazanıldığı tarihe göre dikkate alınamayacağı ile farklı statülerden aylık bağlanmasına ilişkin 21. Hukuk Dairesi’nin kararlarının “sosyal sigortalarda çokluk” ancak “yaralanmada ve yükümlülükte teklik” ilkesiyle örtüşmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine dair karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili, farklı statülerden birlikte ölüm aylığı alınabileceğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve “Ölüm aylığının hak sahiplerine paylaştırılması” başlığını taşıyan 34. maddesinde, sigortalının evli olmayan, boşanan, dul kalan kızlarına ölüm aylığı bağlanabilmesi, bu Kanun kapsamında veya yabancı bir ülke mevzuatı kapsamında çalışmama veya kendi sigortalılığı nedeniyle gelir veya aylık bağlanmamış olma koşullarına bağlanmış, “Aylık ve gelirlerin birleşmesi” başlıklı 54. maddede ise bu Kanuna göre bağlanacak aylık ve gelirlerin birleşmesi durumunda, hem eşinden, hem de ana ve/veya babasından ölüm aylığına hak kazananlara, tercihine göre eşinden ya da ana ve/veya babasından bağlanacak aylığının bağlanacağı hüküm altına alınmıştır.

Belirtilen açıklamalar ışığında dava dosyası incelendiğinde, babası üzerinden aylık alma açısından hakkı doğuran olay eşinin vefat ettiği tarih olacağından, söz konusu tarihteki ilgili mevzuatın yukarıda belirtilen maddeleri uyarınca davacının çift aylığa hak kazanamadığı belirgin olup, 5510 sayılı Yasa’nın 54. maddesi kapsamında gerekçe ile hüküm kurulması gerektiğinden, gerekçedeki, farklı statülerden aylık alınamayacağına ilişkin kısmın çıkarılması gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370/2. maddesi gereğince, söz konusu karar düzeltilerek onanmalıdır.