KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2017/3708 E., 2020/2180 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
348 kelime·2 dk okuma
Dava, sigorta primine esas kazançlarının tespiti ile yaşlılık aylığı miktarının yeniden belirlenmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine dair karar verilmiştir.
Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Eldeki davada, Dairemizin geri çevirme kararı sonrası gönderilen belgelerden, davacının sigorta primine esas kazançlarının eksik olduğuna dair iddiasının davalı Kurumca incelenerek aylığının yeniden hesaplanması suretiyle davacı hesabına 23.05.2017 tarihinde fark aylıklarının gönderildiği, davacının davalı kurumun ücret yönünden yaptığı tespitlere açık itirazının bulunmadığı gibi, sigorta primine esas kazanç bakımından alınan ücrete yönelik yazılı bir delile rastlanmadığının anlaşılması karşısında, davacının sigorta primine esas kazançlarının tespiti istemine ilişkin olarak, yargılama aşamasında Kurumca yapılan işlem de dikkate alınarak bu talebin konusuz kaldığı hususunun dikkate alınması gereklidir.
Kabule göre de, 2015 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. maddesinde, "Müteselsil sorumluluk da dâhil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur." düzenlemesi yer almakta iken, davalılar için müşterek bir sebepten dolayı red kararının verilmesi karşısında tek vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde davalı Kurum ve diğer davalı lehine ayrı ayrı vekâlet ücreti takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2017/3708, K. 2020/2180, 10 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama