Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2017/631 K.2019/5197

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum avukatınca istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile davanın kabulüne dair karar verilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davalı Kurum avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı, dava konusu ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı taraf, davanın reddine karar verilmesi istenilmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

“ Davanın kabulü ile, Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün ...,...,..., 2007/011969, 2007/011968 sayılı ödeme emrine konu prim borçları zamanaşımına uğradığından söz konusu ödeme emirlerinin iptaline, ” dair hüküm kurulmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, birden fazla takip dosyası üzerinden düzenlenen ödeme emirlerinin numarasının 7519805 olduğu, aynı takip numarası üzerinden başka sorumlular hakkında da ödeme emirleri düzenlenmesi olasılığının bulunduğu, durumun hükmün icrasında sorun yaratacak nitelikte olduğundan bahisle,1- Edirne İş Mahkemesinin 2016/390 Esas 2016/467 Karar sayılı 22.09.2016 tarihli kararının kaldırılmasına,

2-DAVANIN KABULÜNE,

3-Edirne Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından 2007/050162, 2007/010591, 2007/050161, 2007/010590, 2007/050282, 2007/011969, 2007/011968 takip numaralı dosyalar üzerinden düzenlenen 24.05.2016 tarihli 7519805 numaralı ödeme emirlerinin ayrı ayrı iptaline, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı Kurum avukatı, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek, hükmün bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosya kapsamı incelendiğinde, 506 sayılı Kanunun, “Kurumca verilecek idari para cezaları” başlığını taşıyan 140’ncı maddesi, idari para cezaları, bunlara karşı ilgililerce başvurulacak yargı yolu ve zamanaşımı konusunda düzenleme içermekte olup, 06.05.1993 tarih ve 3910 sayılı Yasa ile değişik 140/son fıkrasına göre idari para cezalarının tahakkuk ve tahsilatında 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanacağının düzenlendiği,

06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 51’inci maddesiyle, “fiilin işlendiği günden itibaren beş yıl içinde tebliğ edilemeyen idarî para cezaları zamanaşımına uğrar.” şeklinde değiştirilmiş, sonrasında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun aynı başlıklı 102’nci maddesinde, idari para cezalarının on yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımı süresinin, fiilin işlendiği tarihten itibaren başlayacağı öngörülmüştür.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, incelenen dava dosyasında; dava konusu ödeme emirlerinin ait olduğu dönem itibariyle 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi gereğince verilen karar, düzeltilerek onanmalıdır.