Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/107 K.2019/9340

... adına Av. ... ile ... Tarım ve Hay. İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... arasındaki dava hakkında Eskişehir 1. İş Mahkemesinden verilen 23/05/2017 günlü ve 2015/1231 E. - 2017/553 K. sayılı kararın taraf avukatları tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 14/11/2017 gün ve 2017/1730 E. - 2017/1759 K. sayılı hükmü ile istinaf isteminin kabulüne dair verilmiş olan kararın temyizen incelenmesi davacı Kurum avukatı tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. Hükmü katılma yoluyla temyiz eden davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinin verildiği sırada temyiz harcının yatırılmadığı anlaşılmıştır.

“Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 368. maddesi) ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.