KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2018/1088 E., 2018/1704 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Karar Metni
448 kelime·2 dk okuma
Dava, trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin davalılardan tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde bozma ilamına uyarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurumun sair, davalılardan ...'in tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davanın yasal dayanağını teşkil eden 5510 sayılı Yasanın 21/4. fıkrasında "İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir" hükmü öngörülmüştür.
İnceleme konusu davada; 05.06.2011 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya, Kurumca yapılan geçici iş göremezlik ödemelerinin, kazaya karışan aracın sürücüsü ile sigorta şirketinden rücûan tahsilinin istenildiği, davanın reddine dair ilk kararın Dairemizin 2015/14579 Esas, 2017/3324 Karar sayılı, 17.04.2017 tarihli ilamı ile 5510 sayılı yasanın 21/4 maddesi gereğince değerlendirme yapılması gerektiği yönünden bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.
5510 sayılı Yasanın 21/4 maddesi gereğince geçici iş göremezlik ödeneğinin tamamının kusur karşılığına karar verilmesi gerekirken geçici iş göremezlik gelirinin yarısının kusur karşılığına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100
sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2018/1088, K. 2018/1704, 5 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama