Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/2164 K.2018/4532

Dava, trafik kazası sonucu yaralanan sigortalı için yapılan tedavi masrafları ve ödenen geçici işgöremezlik ödeneklerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 26.09.2008 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanan sigortalı için yapılan tedavi masrafları ile ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinden oluşan Kurum zararının davalılardan tahsilini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunun 39. maddesidir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 19.02.2015 tarihli ilk karar Dairemizin 15.06.2017 tarihli, 2015/16681 Esas, 2017/5119 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de davalılardan ... yönünden dosyada alınan kusur oran ve aidiyetine ilişkin raporda tespit edilen kusur oranı karşılığı tedavi giderinin hüküm altına alınması gerekirken, tedavi giderinin 15.976,27 TL olup bunun ...’ ın % 25 kusuru karşılığı 3.994,07 TL olduğu gözetilmeksizin eksik rücu alacağının hüküm altına alındığı, ayrıca davalı ...

Sigorta ve ... Şirketleri Birliğinden talep edilen tedavi giderleri yönünden 6111 sayılı Kanunun 59. maddesi uyarınca, karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması nedeniyle davacı ... aleyhine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmediği görülmüştür.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.