Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/2552 K.2019/118

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile maluliyet aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmelidir.

2-Davacıya,12.03.2010 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmiş ise de, bozma sonrasında aldırılan rapor ile davacının, maluliyetinin başlangıç tarihinin 22.06.2015 tarihi olduğunun tespit edilmesi karşısında, 5510 sayılı Yasa’nın 27/b maddesi uyarınca bu tarihi takip eden 01.07.2015 tarihinden itibaren aylık bağlanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olduğu gibi, bu duruma göre verilen hükmün kısmen kabul niteliğinde olmasına ve avukatla temsil edilen davalı Kurum lehine maktu vekâlet ücreti verilmesinin gerekmesine,

aynı şekilde davada, kısmen kabule karar verildiğine göre 6100 sayılı HMK.'nun 312 ve 323. maddelerine uygun şekilde, tarafların haklı çıktıkları oranda yargılama giderlerinin paylaştırılarak karar verilmesi gerekirken mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.