Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/2699 K.2018/9528

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum ile davalılar ...Sigorta A.Ş., ... Belediyesi, ...İnş. Elkt. Ltd. Şti. vekilleri ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve diğer davalıların tüm, davalı ... Sigorta A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi olup, davalıların sorumluluğu kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 93. maddesi hükmü ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Poliçesi Genel Şartları’nın A/1. maddesi hükmü uyarınca, davalılardan sigorta şirketi sigortalı aracın neden olduğu zararlardan, poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile sorumludur.

Kurumun kanundan doğan basit rücu hakkı nedeniyle, tazmin sorumlularının sigortalı ya da hak sahiplerine yapmış oldukları ödemelerin rücu alacağından düşülmemesi gerekmekte ise de; sigorta şirketlerinin 2918 sayılı Kanun kapsamında poliçeye dayalı akdi sorumluluğu nedeniyle poliçe limitini teşkil eden miktarı sigortalı ya da hak sahiplerine ödediğinin geçerli belgelerle kanıtlanması durumunda; sigorta şirketlerinin mükerrer ödeme ile karşı karşıya bırakılmaması bakımından ödedikleri miktar oranında sorumlu tutulmaması,

yargılama giderleriyle vekalet ücretinden sorumluluğun da, poliçe limiti kapsamındaki ödeme yükümlülüğüyle orantılı olarak belirlenmesi gerekir.

Dosya kapsamına göre; davalı ... Sigorta A.Ş. tarafından sürekli sakatlığı nedeniyle ...'a 17.253,00 TL, davalı Kuruma ise tedavi gideri ile iş göremezlik tazminatı olarak 6.458,59 TL ödeme yaptığı anlaşılmaktadır. Zorunlu Mali Sorumluluk Trafik Sigorta Poliçesinde tedavi giderleri nedeniyle 50.000,00 TL, sahış başına tedavi giderleri dışındaki diğer tazminat talepleri ve ölüm halinde poliçe limiti 50.000,00 TL şeklinde düzenlenmiştir.

Mahkemece; ... Sigorta A.Ş. yönünden mükerrer ödemeye sebebiyet vermemek için ... Sigorta A.Ş. tarafından ...'a ödenen 17.253,00 TL indirildiğinde kalan poliçe limiti olan 32.747,00 TL'den sorumlu olduğu, yargılama gideri ve vekalet ücretinin de kalan ödeme yükümlülüğüyle orantılı olarak belirlenmesi; reddedilen tedavi masrafları yönünden davalılara vekalet ücreti verilmesi ve davalı sigorta şirketi yönünden temerrüt olmadığından faiz başlangıcının dava tarihi olarak alınması gerekmekte olup, anılan hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.