Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/5194 K.2018/8349

......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, 17.10.2012 tarihinde meydana gelen trafik-iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve yapılan cenaze masrafından oluşan kurum zararının davalılardan rücuan tazminatı istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21. ve 23. maddeleridir.

Zararlandırıcı sigorta olayının, davalılar ... ve ... adına işlem gören, şehir içi dolmuş ve otobüs taşımacılığı yapılan iş yerinde çalışan, 25 H 0031 plaka sayılı, olay tarihinde davalı ... şirketine zorunlu mali mesuliyet sigortalı, özel halk otobüsünün, sigortalı- sürücü ...... idaresinde iken, aracın fren sisteminin çalışmaması ve sürücünün bunu kazadan hemen önceki durakta anormallik olduğunu ve durmakta zorlandığını fark etmesine rağmen, sürüşe devam etmek suretiyle meydana geldiği ve sürücünün vefatı ile sonuçlandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece alınan, müteveffa sürücünün %100 oranında kusurlu olduğu ve işe giriş bildirgesinin yasal süresi içerisinde kuruma verilmemiş olmasından dolayı, olayda 5510 sayılı Yasanın 23. maddesinin uygulanması gerektiğini belirten kusur raporuna itibar edilmek suretiyle, yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, söz konusu hüküm yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun .... kararında “Yansıma yoluyla zarar görmüş olan destek tazminatı isteyenlerin, kendisine destek sağlayan kişinin sahip olduğu haktan fazlasına sahip olmaları mümkün değildir. Nitekim BK’nun 44/I. maddesi, hiç kimse kendi kusurundan yararlanamaz ilkesine dayanmaktadır. Zararın artmasına veya doğmasına sebep olan kişi sonuçlarına da kendisi katlanmalıdır.

Diğer bir deyişle, nasıl ki desteğin ölümü sebebiyle meydana gelen zararın yansıma yoluyla destek görenleri etkilediği kabul ediliyorsa, desteğin kusurlu davranışlarının da aynı şekilde destek görenlere yansıyacağının kabul edilmesi gerekir.

Zira zarara uğramamak için gerekli özeni göstermeyen veya hatta zararın meydana gelmesini isteyen kimse, bu hareket tarzının sonuçlarına katlanmalı ve bu davranışının zararın meydana gelmesinde oynadığı role, etkisine ve derecesine göre zararı kısmen veya tamamen üzerine almalıdır.

Çünkü kendi kusuruyla sebebiyet verdiği ya da artmasına neden olduğu zararın ödettirilmesini istemek Türk Medeni Kanunu’nun 2. maddesinde düzenlenen doğruluk ve dürüstlük kurallarına aykırı olacaktır,” hususları belirtilmiş olup, bu çerçevede somut olaya bakıldığında, sigortalının kullanmış olduğu aracın sigortacısı konumunda olan davalı ...’nın sorumluluğunun ancak 3.kişilere karşı olduğu,

sigortalının aracı kullanan kişi ve kaza olayının meydana gelmesinde %100 oranında kusurlu olmak suretiyle, kendi ölümü ile neticelenen olayda 3. kişi olmadığı belirgin olmakla, davalı ...’nın da, sigortalının 3. kişi konumunda olmayan hak sahiplerine karşı bir sorumluluğu düşünülemeyeceğinden, davalı ... şirketi açısından davanın reddine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

......