Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/6664 K.2020/453

Bölge Adliye Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum ve davalı avukatlarınca istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davacı kurum ve davalı avukatları tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı taraf dava dilekçesinde; Kurum Sigortalılarından İhsan Korkmaz'ın davalı şirkete ait işyerinde 01.02.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu % 55 oranında malul duruma girmesi nedeniyle kendisine 124.025,50 TL'lik peşin değerli gelir bağlandığı gibi 4.093,26 TL tedavi masrafı yapıldığını, kurum elemanlarınca yapılan değerlendirme sonucunda davalı işverenin olayda % 70 oranında kusurlu olduğunun belirlendiğini, Kurum alacağı olarak belirleyebildikleri 128.118,76 TL'den şimdilik kaydı ile 10.000,00 TL 'nin gelir bağlama onay ve sarf ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini beyan etmiştir.

II-CEVAP

Davalı yana dava dilekçesi tebliğ olunmuş, davalı vekilleri cevaplarında olayda müvekkilleri şirketin kusuru olmadığını, iş kazasının tamamen sigortalı işçinin kusuru ile oluştuğunu, sigortalı işçinin % 55 maluliyetinde düşme olup olmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece bilirkişinin hesapladığı tutarlar ve davacı vekilinin ıslah dilekçesi dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk derece mahkemesinin kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nun madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davacı ve davalı vekilinin ayrı ayrı istinaf başvurusunun esastan reddine,

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle, 6331 sayılı Yasa'nın 4, 5 ve 10. maddelerinede belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmemiş olması karşısında, davalıya sadece %70 oranında kusur izafe dilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek;

Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle, kaza olayının işçinin kendi kusurlu hareketi, kendi dikkatsiz ve tedbirsizliği neticesinde meydana gelmiş olduğu ve işçinin asli ve tam kusurlu olduğu, kazalının görevi olmadığı halde ve de işverence kendisine aksi yönde talimat verilmesine ve tesisin genel işleyişi itibariyle çalışır vaziyetteki herhangi bir aksanına el ile müdahaleyi gerektirir bir durum bulunmamasına rağmen, çalışır vaziyetteki banda sıkışan taşa eli ile müdahale etmek suretiyle tamamen kendi hatası ve kusuru neticesinde yaralandığı, hatalı bilirkişi raporuna bağlı hüküm kurulduğu, işçinin 10 yılı aşkın süredir çalışan olduğu belirterek kararın temyizen incelenmesini talep etmişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Dava, 01.02.2013 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan tedavi gideri nedeniyle oluşan kurum zararının davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, açılan davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesidir.

Mahkemece, mevcut raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeksizin ve 30.03.2016 tarihli bilirkişi raporunda maddi olgular ve hem işverenin hem de sigortalının asli kusurlu bulunuşu hususunda değerlendirme yapılmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile davalı işveren şirket yönünden esas alınan 23.05.2016 tarihli kusur raporu doğrultusunda %70 kusur üzerinden yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Eldeki dosyada bulunan bilgi ve belgelerden. 01.02.2013 günü davalı ... Müh. İnş. Turizm Tic.

A.Ş. ne ait, konkasör tesisi işyerinde işçi olarak çalışan İhsan Korkmaz'ın, çalışan makinede taşıyıcı bant ile tambur arasına sıkışan taşı almak isterken kolunu, tambura kaptırması sonucu yaralanması biçiminde gerçekleşen olayda, bantlara takılan taş ve sair bir cisim olması halinde bandın durdurulması ve takılan cismin alınarak yeniden çalışır hale getirilmesi sağlanması gerekirken, sigortalının aklıselim ve uzun zamandır çalışan tecrübeli işçi olmasına rağmen makineyi durdurmadan taşı eli ile almaya çalışması suretiyle dikkatsiz ve tedbirsizce davranması karşısında,

esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda kazalı işçiye %30 oranında kusur izafe edilmesi oluşa uygun bulunmayıp, somut olayda işçinin hatalı davranışlarından dolayı işçiye atfedilecek kusur oranının daha yüksek olması gerektiği kanaatine varılmıştır.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasa'nın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasa'nın 77. maddesi. “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler.

İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir.

Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır.

İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Yukarıda açıklanan hukuki ve maddi olgular ışığında mahkemece yeniden olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, buna göre davada kusurlu olan tarafların kusur oran ve durumlarını ayrıştırarak, soyut ifadelere dayanmadan, net şekilde ortaya koyan, oluşa uygun ve mevcut raporlar arasındaki çelişkileri giderebilecek nitelikte kusur raporu alınarak, elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı şirket avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.