Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/6998 K.2018/10679

......

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 21.07.2011 günü gerçekleşen iş kazası sonucu, sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalı ....... bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masrafı nedeniyle uğranılan Kurum zararının, davalı işverenden rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı, olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 21. maddesidir.

5510 sayılı Kanunun 12’nci maddesinde “işveren adına ve hesabına, işin veya görülen hizmetin bütününün yönetim görevini yapan kimse, işveren vekilidir. Bu kanunda geçen işveren deyimi, işveren vekilini de kapsar. İşveren vekili ve 4857 sayılı İş kanununda tanımlanan geçici iş ilişkisi kurulan işveren, bu Kanunda belirtilen yükümlülüklerinden dolayı işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmüne amirdir.

Davaya konu iş kazası , .......” unvanlı iş yerinde çalışan......, geçici olarak aynı işverene ait görevlendirildiği “...........” isimli iş yerinde, pres makinesinde çalıştığı esnada, sol el ve sağ el parmaklarını prese kaptırması sonucu yaralanması şeklinde meydana gelmiştir.

Hükme esas alınan kusur raporunda; davalı işveren..... % 70, kazalı sigortalının % 30 kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; ......arafından, sigortal......itaben yazılan 18.04.2011 tarihli yazıda; aynı işverenliğe ait...... serbest bölge adresinde bulunan, ...... firmasında, kazalı sigortalının 18.04.2011’den, 30.09.2011 tarihine kadar, aynı işi yapmak üzere geçici olarak görevlendirildiği belirtilmektedir.

4857 sayılı İş Kanununun 7. maddesinde ise, "İşveren, devir sırasında yazılı rızasını almak suretiyle bir işçiyi; holding bünyesi içinde veya aynı şirketler topluluğuna bağlı başka bir işyerinde veya yapmakta olduğu işe benzer işlerde çalıştırılması koşuluyla başka bir işverene iş görme edimini yerine getirmek üzere geçici olarak devrettiğinde geçici iş ilişkisi gerçekleşmiş olur.

Bu halde iş sözleşmesi devam etmekle beraber, işçi bu sözleşmeye göre üstlendiği işin görülmesini, iş sözleşmesine geçici iş ilişkisi kurulan işverene karşı yerine getirmekle yükümlü olur.

Geçici iş ilişkisi kurulan işveren işçiye talimat verme hakkına sahip olup, işçiye sağlık ve güvenlik risklerine karşı gerekli eğitimi vermekle yükümlüdür..."şeklinde düzenlenen geçici iş ilişkisi kapsamında, aynı düzenlemenin devamında, geçici iş ilişkisi kurulan işverenin, işçinin kendisinde çalıştığı sürede ödenmeyen ücretinden, işçiyi gözetme borcundan ve sosyal sigorta primlerinden işveren ile birlikte sorumlu olduğu da belirtilmiştir.

Anılan düzenleme, geçici iş ilişkilerinde, her iki işverenin iş sağlığı ve güvenliği koşullarının sağlanmasından beraberce sorumlu olması gerektiğini kabul etmiştir. Böylelikle işçiyi geçici olarak çalıştıran işveren kadar, onu geçici gönderen işveren de sorumluluğa ortak edilmiştir. Yasa koyucu bu şekilde, işçisini geçici olarak başka bir işverene gönderen işverene, işçisini gönderdiği iş yerindeki iş sağlığı ve iş güvenliği koşullarını kontrol etme yükümlülüğü getirmiştir. Dolayısıyla geçici işverenin yanında iş gören işçinin uğradığı iş kazasından, aksi ispatlanmadığı, uygun nedensellik bağının kurulamadığı ya da kesildiği ispatlamadıkça, işçisini gönderen işverenin birlikte sorumlu olacağı kabul edilmelidir.

Somut olayda, davalı olarak ........ gösterilmiş ise de, aynı işverenliğe ait olduğu belirtilen, kazalı sigortalının geçici olarak görevlendirildiği ve iş kazasının meydana geldiği işverenlik olan dava dışı....... Hukuk Muhakemeleri Kanunu 124. maddesi gereğince, usulünce davaya katılımının sağlanıp, tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra, varılacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair hususlar incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

......