Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2018/7286 K.2019/10101

... ile SGK Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında İzmir 9. İş Mahkemesinden verilen 26.10.2015 günlü ve 2015/297E-2015/428 K. sayılı hükmün Dairemizin 30.11.2017 tarih ve 2015/23484 E-2017/8506 K sayılı ilamı ile Düzeltilerek Onanmasına karar verilmiştir. Davacı tarafından Dairemiz kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı Kurum'un temyiz başvuru dilekçesi usulünce davacı asile tebliğ edilmemiştir. İş Mahkemeleri Kanunu’nun 15. maddesinde; 5521 sayılı Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş iken 6100 sayılı HMK.nun 447. maddesi, mevzuatta yürürlükten kaldırılan 18/06/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamaların, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılacağını belirtmiştir.

Buna göre, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının da tanınması gereklidir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 347. maddesi de aynı düzenlemeyi içermektedir.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında, davacı asilin karar düzeltme talebi yerinde olup Dairemizin 30.11.2017 tarih ve 2015/23484 E-2017/8506 K sayılı ilamı ile Düzeltilerek Onanmasına dair kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

1-Davacının temyiz incelemesi bakımından;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Davalı Kurum vekilinin temyiz incelemesi bakımında;

a)6552 sayılı Kanunun 11.09.2014 günü yürürlüğe giren 64. maddesiyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7. maddesine eklenen 4. fıkrada, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, davanın Kuruma resen ihbar edileceği, ihbar üzerine davaya davalı yanında feri müdahil olarak katılan Kurumun, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabileceği belirtilmiş olup, davanın Bağkur sigortalılığının tespitine ilişkin olup davalı kurumun davada işlemi tesis eden yasal hasım durumunda olması sebebiyle feri müdahil olarak kabul edilemeyeceği dikate alınarak karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ile SGK Başkanlığı'nın feri müdahil olarak kabul edilerek, hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

b)Kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Kurum lehine mahkemece vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, belirtilen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzelterek onanmalıdır.