Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/2548 K.2020/3544

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamlarına uyularak kararında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereğince 506 sayılı Kanun’un 79. maddesi ve 5510 sayılı Kanunun 86/9.maddesidir.

Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur.

Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Eldeki dosyanın tetkikinde.

Davacının davalı işverene ait işyerinde 01.06.2006-21.07.2011 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespiti istemi ile açtığı davada, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verdiği iki kararın eksik araştırma ve incelemenin varlığı nedeniyle Dairemizce bozulduğu, yapılan yargılama sonucunda davacının davalıya ait işyerinde 01.03.2007-31.08.2007 ve 01.02.2011-21.07.2011 tarihleri arasında çalıştığının tespitine dair kısmen kabul kararı verildiği, kararın gerekçesinde; " davalı şirketin cevap dilekçesi ile,

davacının davalı şirkete ait işyerinde 2007 yılı mart ayında çalışmaya başlayıp 1,5-2 ay kadar çalıştığının, yine 2011 yılı şubat ya da mart ayı gibi yeniden işe başlayıp 2-3 ay kadar çalıştığının ikrar edildiği, davacıya ait vergi mükellefiyet kaydının bulunmadığı, davacıya ...

Bank A.Ş. tarafından tahsis edilen kredi kartının 11/06/2007 tarihinde kullanıma açıldığı ve bankaya bildirilen iş adresinin davalı şirkete ait iş adresi olduğu, davacının askere sevk tarihinin 10/03/2005, terhis tarihinin 10/06/2006 tarihi olduğu, davalı tanığı olarak dinlenen ...bordrolu çalışan olarak davalı şirkete ait işyerinde çalışan ve ihtilaflı dönemin tamamını kapsar şekilde çalışmaları kuruma bildirilen ..., ... ve ...'nın beyanları ile davalı tarafın ikrar beyanları dikkate alınarak, yine davacının askere sevk ve terhis tarihleri de gözetilerek,

davacının davalı şirkete ait işyerinde 2007 yılında 3. ay ile 8. ay arası, 2011 yılında da 2.ay ile 7.ay arası çalıştığı tespit edildiğinden, davacının, davalıya ait 8264 sicil nolu işyerinde 01/03/2007-31/08/2007 tarihleri ile 01/02/2011-21/07/2011 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak sigorta primine esas kazancın alt sınırından çalıştığının kabulü gerekmektedir." denildiği görülmüştür.

Ancak davalı şirket vekilinin cevap dilekçesinde ikrar edilen çalışma süresi ile beyanlarına itibar edilen tanıkların bildirdiği çalışma süresinin uyumlu olup, her iki dönemde de 2-3 aya tekabül ettiği, bu beyanlar ve ilk dönem açısından kredi kartının teslimi ve kullanıma açıldığı tarih dikkate alınarak, davacının 01.03.2007-11.06.2007 ve 01.02.2011-01.05.2011 tarihleri arasında çalıştığı ispatlanmış ise de bu süreyi aşan çalışma iddiasının ispatlanamadığı, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan tanık araştırmalarından ise sonuç alınamadığı gözetilerek yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi atfı ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.