Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/5590 K.2020/5337

Dava, davacının yaşlılık aylığının kesilmesine yönelik Kurum işleminin iptali ile borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin açılmış olup; davacı vekili, 27.01.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile, yargılama devam ederken kuruma 27.752,16 TL ödeme yaptıklarını bu ödemenin kurumdan tahsili talebinde bulunmuştur. Mahkemece, bozmaya uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacıya yurt dışı çalışmaları hizmet birleştirmesi ile 26.02.1999 tarihinde yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu, 01.04.1999 tarihi itibariyle de yaşlılık aylığı bağlandığı, davalı Kurum tarafından 29.05.2013 tarihli işlem ile davacının 11.08.1998 ve devam eden tarihlerde vergi mükellifiyeti bulunduğu gerekçesi ile 01.10.2008 tarihi itibariyle 4/b kapsamında tescilinin kurum tarafından resen yapılarak, 01.10.2008 - 20.06.2010 tarihleri arasında ödenen yaşlılık aylığının yersiz olduğu gerekçesi ile 20.675,36 TL'nin (15.540,71 TL asıl alacak, 5.217,67 TL faiz olmak üzere) tahsilini istediği,

yargılama devam ederken davacının 20.695,92 TL ve 7.056,24 TL olmak üzere 28.08.2013 tarihinde iki ayrı ödemede bulunduğu, 08.11.2013 tarihli kurum yazısına göre, 20.695,92 TL yersiz ödeme yapılandırma borcu ve 7.056,24 TL Bağ-Kur prim borcunun ödeme tarihlerinin 28.08.2013 tarihi olduğunun bildirildiği, buna göre davacı tarafından dava konusu yersiz aylıkların ve Bağ-Kur prim borcunun 28.08.2013 tarihinde ödendiği, yine anılan kurum yazısına göre davacının 5.474,47 TL sosyal güvenlik destek prim borcunun 08.04.2013 tarihinde tahsil edildiği,

buna göre ıslah ile kuruma ödenen dava konusu yersiz aylıkların ve ayrıca dava konusu kurum işlemi kapsamında olmayan Bağ-Kur prim borcunun istirdadının istendiği dosya kapsamındaki bilgi belgeler ile belirgindir. Yine davacının, Ürgüp Mal Müdürlüğü nezdinde 11.02.1988-22.01.1994 tarihleri arasında ve 11.08.1998 tarihinden itibaren vergi mükellefiyeti bulunmaktadır.

Mahkemece davanın kabulüne dair ilk karar Dairemizce bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de ilam gerekleri yerine getirilmeksizin davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Ürgüp Mal Müdürlüğü yazısı ile belirlenen davacıya ait 11/08/1998 tarihinde başlayan vergi kaydının sona erdiği tarihin belirlenip söz konusu kaydın aylık tahsis başlangıç tarihi olan 01/04/1999 tarihinden önce başlaması ve devam etmesi karşısında, aylık başlangıç tarihi itibariyle 1479 sayılı Kanuna 4959 sayılı Kanun ile Ek 20 madde 1. fıkra kapsamında, davalının SGDP yükümlüsü olduğu gözetilerek, diğer yandan 11/08/1998- 01/10/2008 yılları arası SGDP tutarının da yapılandırıldığı da dikkate alınıp faaliyet sonuna kadar taahkuk ettirilebilecek SGDP, faaliyetin sona erdiği mahkemece belirlendikten sonra kurumdan sorulup tespit edilmelidir.

2-Kurum 12/06/2013 tarihli cevabi yazısında tescile konu 01/10/2008-18/06/2010 dönemine ait 1.958 TL SGDP nin davacıya Ziraat Bankası aracılığıyla iade edildiği anlaşılmakla iadenin alınıp alınmadığı dolayısıyla mükerre iadeye imkan tanınıp tanınmadığı gözetilip bu kapsamda karar verilmeli,

3-SGDP yükümlülük tutarı yukarıdaki belirtilen şekilde belirlenip SGDP primlerinin de iade alınıp alınmadığı hususu açıklığa kavuşturulduktan sonra Kuruma ödenmesi gereken SGDP tutarı, davaya konu tutardan mahsup edilerek ve bu yönde hem kurum ile yazışma yapılıp itiraz halinde de bilirkişi incelemesi yapılarak belirlenmeli, mükerrer ödemelere imkan vermeyecek şekilde hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu hususlar irdelenmeksizin eksik araştırma ve değerlendirme sonucu karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.