Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2019/6725 K.2020/1341

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalılar ... Tic.Ltd.Şti avukatı ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar ... Tic.Ltd.Şti. ve ...’nun tüm, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, 09.01.2005 tarihli iş kazası sonucu sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelir masrafların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile ilk peşin sermaye değeri yönünden davalıların %100 kusurlu oldukları da göz önüne alınarak davacı Kurumun ilk peşin sermaye değerli gelir yönünden 7.158,92 TL, geçici iş göremezlik ve tedavi giderlerine karşılık ise sadece 334 TL tedavi giderinin hüküm altına alınmış olması isabetsizdir.

Nitekim Dairemizin 19.01.2018 tarihli bozma kararında ilk peşin sermaye değerli gelir yönünden değerlendirme yapılmak suretiyle bu alacağın belirlenmesine ilişkindir.

Dolayısıyla dosya içinde mevcut belgelere göre Kurumun zararı olarak istemiş olduğu 2.858,30 TL geçici iş göremezlik ödemesi ve 1.579,66 TL tedavi masrafları yönünden de davanın kabulü gerekirken sadece 334 TL tedavi giderlerinin yasal faizleriyle hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.