KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2020/113 E., 2020/2406 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Haziran 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- No
- 2019/162-2019/353
Karar Metni
418 kelime·2 dk okuma
Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak; açılan davanın kabulü ile, davalının Bakırköy 13. İcra Müdürlüğünün 2012/8939 Esas sayılı takip dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin 27.036,30 TL asıl alacak, 5.553,74 TL yasal faiz olarak icra takip dosyasında borçluya yapılan tebligat tarihinden itibaren (21/05/2012) yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, icra inkar tazminatı talebinin reddine, karar verilmiştir.
Hükmün, davalı vekili vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Uyulan bozma ilamı sonrasında; yersiz ödemeler toplamı 27.036,30 TL asıl alacak ödeme tarihlerinden itibaren hesaplanmış 5.553,74 TL faiz alacağından oluşan icra takibine yapılan itirazın, iptaline, icra ödeme emrinin tebliğ tarihi olan 21.05.2012 tarihinden itibaren yasal faizi tahsiline karar verilmiştir.
Takibe konu yapılan yersiz ödemeler toplamı ilgiliye takip öncesi tebliğ edilmediği, ilk defa icra ödeme emrinin tebliğ edilmesi ile tebliğ edildiği, sadece asıl alacağa ilişkin yapılan itirazın iptali, faize ilişkin itirazın iptali talebinin reddine, asıl alacağa icra ödeme emrinin tebliğ tarihi olan 21.05.2012 tarihinden 24 ay sonrası 22.05.2014 tarihinden itibraren yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken mevcut şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2020/113, K. 2020/2406, 1 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama