Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/2348 K.2021/1803

Dava, 1996 Eylül ayında meydana gelen kazanın iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamından, davalı .... İnş. ve Tesisat A.Ş.’nin unvan değişikliği ile “.... İnş. ve Tesisat Tic. Ltd. Şti.” şeklinde tescil edildiği ve şirketin son unvanının “Tasfiye Halinde .... İnş. ve Tesisat Tic. Ltd. Şti.” şeklinde kayıtlı olduğu, şirketin tasfiyesinin sona erdiği hususunun 04.04.2013 tarihinde tescil edildiği, buna rağmen gerekçeli kararın T.K. 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden, davalı şirketin ticaret sicilindeki kaydı yönünden araştırma yapılmadığı görülmektedir.

Bu itibarla ilgili ticaret sicil müdürlüğünden, şirketin kaydının devam edip etmediği, şirketin tasfiye sürecinde olup olmadığı, kaydın terkin edilip edilmediği ve terkin edilmişse tarihi sorularak ilgili bilgi ve belgeler celp edilmeli, gelen kayıtlar doğrultusunda adı geçen davalı şirkete belirtilen mevzuat hükümleri çerçevesinde gerekçeli karar usulünce tebliğ edilmeli;

şirket tasfiye halinde ise gerekçeli kararın yetkili tasfiye memurlarına tebliği, şirketin ticaret sicilindeki kaydının terkin edilmiş olması halinde ise davalı şirketin ihya edilmesi için yasal prosedür işletilmek suretiyle, şirketin ihyasına dair karar alındıktan ve şirkete tasfiye memuru atandıktan sonra, gerekçeli kararın tasfiye memuruna tebliği sağlanarak, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki düzenleme gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;