Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/7267 K.2021/15529

İş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak ilamda yazılı nedenlerle davanın sürekli iş göremezlik oranının %65,00 olarak tespitine, tazminat talebi yönünden davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı hakkındaki davanın reddine, diğer davalı yönünden maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi ve davacı avukatı tarafından da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek,

işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış, duruşma için 07.12.2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davacı adına gelen olmadı. Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ..... geldi. Diğer davalı adına gelen olmadı.

Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıda karar tespit edildi.

A.Davacı ve davalı ...’ın temyiz istemleri yönünden;

Dosya kapsamından davacı vekilinin 24/05/2019 ve 16/11/2021 tarihli, davalı ... vekilinin ise 28/09/2021 E-İmza tarihli dilekçeleri ile temyiz istemlerininden feragat ettikleri, adı geçen vekillerin dosya içerisinde mevcut vekaletnamelerinde temyizden feragat yetkilerinin bulunduğu anlaşılmakla davacı ve davalı ...‘ın temyiz dilekçelerinin feragat nedeniyle reddine,

B.Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’nın temyiz istemi yönünden;

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Dosya kapsamından alınması gereken karar ve ilam harcının 17.356,30 TL olduğu, aşamalarda davacı tarafından 14.00 TL peşin harç, 592.05 TL tamamlama harcı, yine 623.00 TL tamamlama harcı ve 389.00 TL peşin harç, davalı ... tarafından 04/05/2012 tarihinde 11.235,00 TL bakiye karar harcı yatırıldığı anlaşılmaktadır.

492 sayılı yasanın 8. maddesi "Bir hükmün bozulmasını mütaakıp verilecek hükümlerden yeni bir hüküm gibi karar ve ilam harcı alınır ve bozulan hükümden evvelce alınmış olan karar ve ilam harcı, mütaakıp hükme ait harçdan mahsup olunur." hükmünü içermektedir. Yasanın açık hükmünden de anlaşılabileceği gibi bozulan hükümden evvelce alınmış olan harcın mahsup edilebilmesi için “hesaplanmış” ya da “tahakkuk etmiş” olması yeterli değildir. Bu harcın “ödenmiş” olması gerekir. Madde metnindeki, “evvelce alınmış olan” ibaresi bunu gerektirmektedir.

Somut olayda İlk Derece Mahkemesince davalı ...'den tahsil edilmesi gereken bakiye karar ve ilam harcı hakkında hüküm kurulurken adı geçen davalının 04/05/2012 tarihinde yatırdığı 11.235,00 TL bakiye karar harcının dikkate alınmaması ve yine davacı tarafından yatırılan harçların eksik hesaplanması suretiyle davalı ... aleyhine fazla karar ve ilam harcı hükmedilmesi isabetsizdir.