Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2020/8030 K.2021/3482

Dava, münhasıran vakıf hizmetlerine göre yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili; 5434 sayılı Yasa kapsamında bağlanan emekli aylığının iptali ile münhasıran vakıf hizmetlerine göre yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ... ve ... Mensupları Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı vekili; Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı Kurum vekili, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirtmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"Davanın kabulü ile, Davacının ... ve Halk Bankası Mensupları Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı kapsamında sigortalılık süresinin ve prim ödeme gün sayısının tek başına yaşlılık aylığı bağlanması için yeterli olduğu ve 15/04/2006 tarihinden itibaren davalı vakıf mevzuatına göre yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine..." şeklinde karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Mahkeme kararı ve gerekçesi yerinde bulunarak istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı... ve ... Mensupları Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı vekili; İdari yargının görevli olduğu, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir. Davalı Kurum vekili, zamanaşımının geçtiğini, yaşlılık aylığı şartlarının yeterince tartışılmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Dosya kapsamı incelendiğinde, 05.03.1953 doğumlu olan davacının, 1971-1979 yılları arasında 506 sayılı Yasa kapsamında, 01.04.1982-20.09.2002 tarihleri arasında davalı... ve ... Mensupları Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı bünyesinde, bu tarihten emekli olduğu tarihe kadar da 5434 sayılı yasa kapsamında hizmetinin bulunduğu, davacıya tahsis talebi üzerine 15.04.2006 tarihinden itibaren 5434 sayılı yasa kapsamında emekli aylığı bağlandığı, hizmet birleştirmesi yapılmaksızın münhasıran vakıf hizmetleri dikkate alınarak yaşlılık aylığı bağlanması için açılan davada mahkemece, 5434 sayılı Yasa’dan bağlanan aylığın iptali yönünden tefrik kararı verildikten sonra, işbu davada talep gibi karar verildiği ve istinaf istemlerinin de reddedildiği anlaşılmış ise de, söz konusu hüküm yerinde değildir.

2829 sayılı Yasa uygulanmaksızın münhasıran vakıf nezdindeki sigortalılık süresi ve hizmetleri dikkate alındığında, davacıya aylık bağlanması için gerekli şartların, vakıfta geçen hizmet başlangıcına göre, 25 yıl 46 yaş ve 5075 gün olduğu belirgin olup, yaş ve gün şartlarını karşılayan davacı için 25 yıl sigortalılık süresinin 01.04.2007 tarihinde dolduğu belirgin olduğundan, mahkemece bu husus gözetilmeksizin karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.