KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2020/987 E., 2020/4142 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- No
- 2017/60-2018/366
Karar Metni
455 kelime·2 dk okuma
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum ile davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dava, 05.01.2009 tarihli iş kazası sonucu sürekli işgöremez duruma giren sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelir, geçici iş göremezlik geliri ve tedavi giderlerinin tahsili istemine ilişkindir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı kurum vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dairemizin bozma kararında, 01.07.2009 tarihi itibarıyla gelir bağlanan sigortalının %31,2 oranındaki sürekli iş göremezlik oranının, 02.04.2013 tarihinde artış göstererek %44,2 ye yükselmesi nedeniyle, 01.07.2009 itibarıyla %44,2 den belirlenecek peşin değerli gelirden 01.07.2009-02.04.2013 arasında sigortalıya fiilen ödenen miktarın %13’ünün mahsup edilerek bulunacak (44.715,82 TL – 1.244,33 TL=43.470,99 TL) olan peşin değerli gelire göre hüküm kurulması gerekirken,
67.270,80 TL gelir ve 01.07.2009-02.04.2013 arasındaki sürede ödenen miktar olan 9.468 TL toplamı üzerinden %50 kusur karşılığı gelir ile geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi giderinin hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2020/987, K. 2020/4142, 30 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama