Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2021/347 K.2022/841

Dava, 22.03.1985-27.07.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığın iptaline ilişkin Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bazı hallerde dava devam ederken, dava açılmasından sonra meydana gelen bir nedenle dava konusu ortadan kalkabilir.

Davanın konusuz kalması halinde, artık dava hakkında yargılama yapılmasına ve hüküm verilmesine gerek kalmaz. Başka bir deyişle, her iki tarafın da davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararı kalmamış demektir. Bu halde, mahkemece, davanın konusunun kalmaması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilir.

Dosya kapsamından, davalı Kurum tarafından, davacıya, 22.3.1985-27.7.2000 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında toplam 5525 gün Bağ-Kur sigortalılık süresi üzerinden 1.1.2015 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı görülmektedir.

Bu çerçevede, davacının usulsüz oda kaydı nedeniyle iptal edilen ve eldeki dava ile tespitini istediği bağkur sigortalılık süresinin davacıya verilip verilmediğinin davalı Kurumdan sorularak, davanın konusuz kalıp kalmadığı hususu değerlendirilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.