KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2021/9874 E., 2021/16157 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2021
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde asıl davanın kabulü birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Eldeki dosyada hükmü temyiz eden davalılar ... ve ... Asansör İnş. Tic. Ltd. Şti vekilinin ortak olduğu ve davalılar vekilinin temyize konu dilekçesine ek yatırdığı temyiz karar harcı ve temyiz başvuru harcının eksik yatırıldığı anlaşılmaktadır. Kararı temyiz eden ve ortak avukatla temsil edilen davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığı anlaşıldığından, kararı temyiz eden her bir davalı adına ayrı ayrı başvurma ve nispi temyiz harcının yatırılması gerekirken, tek bir başvurma ve nispi harç yatırılması suretiyle temyiz harcının eksik yatırıldığı anlaşılmaktadır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan, 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir.
Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.”
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2021/9874, K. 2021/16157, 16 Aralık 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama