Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/1024 K.2023/10577

Taraflar arasındaki aksi kurum işlemlerinin iptali ile 01.01.1998 tarihi itibari ile yaşlılık aylığına hak kazanıldığının ve yaşlılık aylığı miktarının yeniden belirlenmesi gerektiğinin tespiti ve farklarının davalı Kurumdan tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ...’in ..... sigorta sicil numarası ile davalı Kurundan emekli olduğu ve halen emekli aylığı aldığını, Ancak emekli olduğu dönemde emekli maaşı “Malulen Emeklilik” şeklinde bağlandığını, Müvekkilin bu durumu 2016 yılında tedavi gördüğünde öğrendiğini, bunun üzerine müvekkilinin 14.10.2016 tarihinde davalı kuruma verdiği dilekçe ile yaşlılık aylığı bağlama şartlarını 1998 yılından itibaren sağladığından malulen emekli aylığı durumunun yaşlılık aylığı olarak düzeltilmesini talep ettiğini,

Davalı Kurun tarafından müvekkilinin talebi doğrultusunda malulen emekli aylığı durumu yaşlılık aylığı olarak düzeltildiği, Ancak geçmişe yönelik hak ettiği maaş farkları bugüne kadar müvekkile ödenmediğini ve mağduriyetinin giderilmediğini, Bunun üzerine tarafımızdan 5510 sayılı Kanun uyarınca 02.09.2019 tarihli dilekçe ile davalı Kuruma yılından bu yana eksik ödenen maaşlarının yasal faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesi talep edildiğini, ancak bugüne kadar cevap verilmediği gibi eksik ödenen maaş farklarını da ödenmediğini, Davalı Kurum tarafından müvekkilinin malulen emekli olduğu tarihte gerçekte prim günlerinin tam olduğu,

bu tarih itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığı kabul edilmesine rağmen maaş farklarının ödenmemesinin Kanun ve Anayasaya aykırı olduğunu, “Anayasanın 2 nci maddesine göre Sosyal Hukuk Devleti olduğumuzun belirtildiğini, 60 ıncı maddesinde ise Herkes Sosyal Güvenlik Hakkına sahiptir.

Devlet bu güvenliği sağlayacak tedbirleri alır ve teşkilatı kurar.” Dendiğini, Müvekkilinin emekli olduğu 1998 tarihi itibarı ile 25 yıl ve prim şartlarını sağladığından Yaşlılık aylığı almaya hak kazandığını, müvekkilinin yaşlılık aylığı almaya hak kazandığı 1998 tarihinden itibaren eksik ödenen yaşlılık aylığı maaşının Fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1000 TL’sinin emekli olduğu 1998 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin emekliliğe hak kazandığı 1998 tarihinden itibaren eksik ödenen yaşlılık aylığı maaşının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1000,00 TL’nin emekli olduğu 1998 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini istemekte olduğunu, Davacıya ait 2105445152 no lu tahsis dosyasının incelenmesinde. Davacının .....

S.S numarası ile 4/a sigortalısı olarak 21.09.1976 tarihi itibarı ile Kuruma kayıt ve tescilinin yapıldığını, 30.09.1988 tarihli malullük aylığı bağlanması talebine istinaden de kendisine 4897 gün 4/a sigortalılığı üzerinden .... tahsis numarası ile 01.10.1988 tarihi itibarıyla maluliyet aylığı bağlandığını, Davacının 23.05.2016 tarihli dilekçesi ile aylığının baştan itibaren yaşlılık aylığı bağlanması ve fark maaşlarının ödenmesi talebinde bulunduğunu, ancak bu talebi maluliyet aylığının bağlandığı 01.10.1988 tarihinde yaşlılık aylığı bağlanma şartlarından olan 5000 gün prim ödemiş olma koşulu taşımadığından ret edildiğini,

Davacı sigortalı mevcut gün sayısı ile 57 yaşını doldurduğu tarih olan 15.01.2010 tarihinde yaşlılık aylığına hak kazandığını, Ancak davacının bu tarihte herhangi bir tahsis talebinin bulunmadığını, Ayrıca davacının 01.11.2016-05.11.2016 tarihleri arasında 1174903.48 sicil no lu işyerinden toplam 5 gün hizmet bildiriminin yapıldığını, Davacının daha sonra 07.11.2016 tarihinde Kuruma başvurarak tahsis talebinde bulunduğunu, bu talebine istinaden kendisine 01.12.2016 tarihinden itibaren 2105445152 tahsis numarası ile yaşlılık aylığı bağlandığını,

Davacının emeklilik işlemlerinin değerlendirildiği 506 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesinin H bendine göre yaşlılık aylıklarından yararlanabilmek için sigortalının işten ayrılması ve yazılı istekte bulunmasının şart olduğunu, davacının yazılı olarak ilk yaşlılık aylığı talebinin 07.11.2016 tarihinde olduğunu, 01.11.2016-05.11.2016 tarihleri arasında çalışmalarının bulunduğu göz önüne alındığında emekli olma iradesinin olmadığını ve yasal olarak da emeklilik için işten ayrılma ve yazılı müracaat şartlarını gerçekleştirmediğinin Kurum kayıtları ile sabit olduğunu,

Belirtilen nedenlerle Kurumun yaptığı işlemlerde yasaya ve hukuka aykırı bir yön bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davanın reddine..." dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf başvurusunda bulunan davacı, kendisi hakkında, aksi yöndeki mahkeme kararının kaldırılması amacıyla istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir..."

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı, kendisi hakkında redde dair verilen kararın, usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek aksi yöndeki mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı hakkında davalı Kurumca bağlanan ödenen yaşlılık aylığında hesaplama hatası ile eksik ödemenin olup olmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanunun geçici 2 nci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,