Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2022/10513 K.2023/11220

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Dairemizce esas hakkında hüküm kuran Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuş olmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin bozmaya uyarak yaptığı yargılama neticesinde davacının istinaf başvurusunun esas yönünden reddine, davalı TTK Genel Müdürlüğü yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalı hakkında ise davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı HMK’nun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı vekilinin 91.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminat talep ettiği, esas hakkında hüküm kuran Bölge Adliye Mahkemesince TTK Genel Müdürlüğü yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalı şirket yönünden maddi tazminat isteminin tam, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulü ile 22.000,00 TL'nin iş bu davalı şirketten tahsiline karar verildiği, davacı vekilinin temyize konu ettiği husumetten redde dair hükümdeki maddi ve manevi miktarlarının ayrı birer dava olarak Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.0909 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.